Celestial Gift

นั่นคือยุคทองที่ดำรงอยู่เพียงในหน่วยความจำของโลกเก่า เป็นยุคสมัยที่ทุกทางเลือกล้วนได้รับการยินยอม เผ่าพันธุ์แรกเริ่มที่ก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าต่างโอบกอดความไร้เดียงสาอันล้ำค่า ปฐมชนแห่งจักรวาลอันเยาว์วัยพากันผลาญความเมตตาอย่างตามใจชอบ แสงไฟแห่งอารยธรรมจุดประกายให้ดวงดาวทั่วท้องฟ้ายาวนานนับพันล้านปี เส้นสายสัญจรของยานอวกาศแหวกว่ายข้ามผ่านประตูมิตินับไม่ถ้วน การผจญภัย การแย่งชิงความเป็นใหญ่ และตำนานมากมายที่ยากจะจินตนาการได้ในปัจจุบัน ล้วนเปิดฉากขึ้นในส่วนลึกของห้วงทะเลดาวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน จวบจนกระทั่งโชคชะตาของจักรวาลถูกตัดขาดสะบั้นลงทีละเส้นดั่งเส้นด้าย ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ยักษ์หรือคนแคระต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับจุดจบร่วมกัน ในตอนแรกมันเป็นเพียงแค่อุปาทานหมู่หรือการเลือนหายของความฝัน จากนั้นอารยธรรมหนึ่งก็ถูกลบเลือนไปในค่ำคืนอันเงียบงัน ตามมาด้วยดาวแคระที่ดับแสงแหวกผ่านทางช้างเผือกราวกับหยาดน้ำตา เถ้าถ่านที่หลงเหลือจากการเผาไหม้ของดาวฤกษ์ได้บิดเบือนโครงสร้างของมิติอวกาศ จนกระทั่งทั้งดาราจักรได้ระเหยหายไปในความว่างเปล่าที่ลึกล้ำยิ่งกว่าความมืดมิด ผู้คนจึงได้ตระหนักถึงมหันตภัยแห่งจักรวาลครั้งนี้ เผ่าพันธุ์ของเหล่าบรรพชนลุกขึ้นต่อต้าน และในช่วงหลายล้านปีต่อมาก็สามารถพิชิตกาลเวลาและอวกาศได้สำเร็จ ทว่ายิ่งพวกเขาขยายขอบเขตการสำรวจออกไปไกลมากเท่าใด ก็ยิ่งตระหนักถึงความน่าสมเพชและความสูญเปล่าของตนเองมากขึ้นเท่านั้น อารยธรรมอันรุ่งโรจน์ที่เคยออกเดินทางร่วมกับพวกเขา ล้วนอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยในอดีตกาลอันแสนยาวนาน เพื่อหลีกหนีจากการดับสูญที่จะกลืนกินทุกสรรพสิ่งในท้ายที่สุด ผู้บุกเบิกที่เคยเร่าร้อนในวันวานได้ทำการปิดผนึกเส้นทางโครงข่ายที่เคยเชื่อมต่อทั่วทั้งห้วงจักรวาล เร้นกายอยู่ใจกลางความว่างเปล่าของหมู่ดาว ณ ริมขอบฟ้าเหตุการณ์ที่ไร้แสงสว่าง โอบกอดความหวังอันริบหรี่สายสุดท้ายเอาไว้ ปฐมชนผู้ควบคุมอนุภาคเลปตอนได้ส่งผู้บันทึกไปยังขีดจำกัดของอนุภาคแบริออน ด้วยความหวังว่าจะค้นพบคำตอบ ณ จุดมวลสารแห่งการสิ้นสุด แสงดาวแปรเปลี่ยน สัญญาณบนแผนที่ดาวดับลงทีละดวง และในครั้งนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ได้ยื่นเครื่องตรวจจับออกไปยังจุดสิ้นสุดของกาลเวลา ในยามนั้นแสงสว่างทั้งหมดได้เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทุกความเป็นไปได้ล้วนถูกผลาญจนสิ้น แม้แต่อนุภาคฝุ่นที่เล็กที่สุดก็ยังปลิวห่างออกจากกัน ณ ปลายทางแห่งชะตากรรมไม่มีจุดเปลี่ยนดังที่คาดหวังไว้ และไม่มีปาฏิหาริย์ใด ๆ เหลือเพียงความโกลาหลและความมืดมิดอันว่างเปล่า ทุกสมการ ทุกค่าคงที่ที่พวกเขาเพียรค้นพบมาอย่างยาวนาน ต่างกำลังประกาศถึงวาระสุดท้ายของพวกเขาอย่างเงียบงัน และแล้ว ประวัติศาสตร์ของพวกเขาก็ได้สิ้นสุดลงในวินาทีนี้ บางทีเผ่าพันธุ์ที่ได้ชื่อว่าอยู่เหนือกาลเวลานี้ ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นเพียงนักโทษผู้เฝ้าสุสานกาแล็กซีเท่านั้น ไม่ว่าโลกหรืออารยธรรมจะรุ่งโรจน์และเจิดจรัสเพียงใด สุดท้ายก็ล้วนต้องก้าวเดินไปสู่ความพินาศตามที่ถูกลิขิตไว้ท่ามกลางความสิ้นหวัง แต่เหตุใดนักเดินทางระหว่างดวงดาวที่ร่อนเร่ไปในความว่างเปล่า จึงยังคงฝันถึงเรื่องราวของมังกรและโลกใบเล็กจ้อยนั่นอยู่อีกล่ะ? หลังจากจมอยู่ในห้วงสมาธิมาเนิ่นนานหลายพันปีจนมิอาจนับได้ นักเดินทางผู้หลับใหลก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นก่อนที่วาระสุดท้ายจะไล่ตามมาทัน...