บันทึกของนักเดินทางที่เปื้อนฝุ่น
Content
บันทึกของนักเดินทางที่เปื้อนฝุ่น
ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ล้วนกำลังวนลูป... วนลูปซ้ำ ๆ อยู่ในวันแต่งงานของเจ้าหญิง! ฉันปล่อยเวลาให้สูญเปล่าอยู่ที่นี่ไปนานแค่ไหนแล้ว กว่าที่ฉันจะรู้ตัว ฉันอยู่ที่นี่มานานกี่ปีแล้วกันแน่? ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน... ฉันสัญญากับเธอเสมอ ว่ารอให้งานแต่งงานของเจ้าหญิงเสร็จเมื่อไหร่ พวกเราจะหนีออกไปจากคฤหาสน์บนภูเขาเฮงซวยนี่ด้วยกัน... ในทุก ๆ วันที่วนลูปซ้ำไปซ้ำมา ความตั้งใจของฉันกับเธอกลับไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักครั้ง เพียงแต่... พวกเราไม่มีทางออกไปได้เลย ... สำหรับภูตที่มีอายุยืนยาว ความทุกข์ทรมานที่ซ้ำ ๆ ในทุกวันนี้ อาจเป็นเพียงภวังค์อันเลื่อนลอยก่อนที่จะค่อย ๆ ตื่นจากฝันเท่านั้น แต่ตัวฉันที่เป็นมนุษย์ได้แก่ชราลงซะแล้ว... บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันหลุดพ้นจากลูปนี้ ฉันอ่อนแอเกินไป... เธอจะเห็นร่างที่เย็นเป็นน้ำแข็ง และไร้ลมหายใจของฉันตรงนี้มั้ย? เธอจะเสียใจกับการตายของฉันรึเปล่า? เธอต้องเสียใจอยู่แล้ว ถึงจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบนี้ ฉันก็ยังมั่นใจว่า ความรักที่ฉันมีต่อเธอ และความรักที่เธอมีต่อฉันยังคงเร่าร้อนเหมือนแต่ก่อน ...โชคดี โชคดีที่คฤหาสน์ที่วนลูปทุกวันแห่งนี้ จะทำให้เธอลืมเรื่องการตายของฉันได้ แบบนี้ เธอจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปด้วยความหวัง... ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกขอบคุณลูปบ้า ๆ ในแต่ละวันนี้ขึ้นมาซะแล้วสิ ... มือไม่มีแรงแม้แต่จะจับปากกาแล้ว ดูเหมือนว่าฉันคงต้องผิดสัญญาซะแล้วล่ะ Aglaya ผู้น่าสงสารและแสนน่ารักของฉัน... หวังว่าเธอจะได้เห็นบันทึกนี้ แล้วลืมชื่อ "Myshkin" ไปซะเถอะนะ