บทกวีสรรเสริญของคนพายเรือ

บทกวีสรรเสริญของคนพายเรือ

ฉันชื่อ Euthyphro มาจากนครศักดิ์สิทธิ์อันเป็นนิรันดร์ Arcadia โอ้มารดาผู้กวัดแกว่งกระสวยเงินอย่างแผ่วเบา เทพธิดา Prusmene ผู้มีพรมงคลอันแท้จริงคุ้มครอง ท่านเมตตาอนุญาตให้ฉันใช้ปากกาอันโง่งมนี้ บันทึกความงดงามวิจิตรครั้งสุดท้ายในยามราตรี ขอท่านโปรดประทานเกียรติแห่งแรงบันดาลใจอีกครั้ง เพื่อช่วยผู้ศรัทธาอันภักดีของท่านด้วยเถิด เพื่อไม่ให้วิญญาณของฉันร่วงหล่นลงใต้ต้นไม้สีเงิน จนแปดเปื้อนไปด้วยฝุ่นธุลี ข้าแต่องค์ราชินีผู้เปรื่องปราดและงดงาม ผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง! ขอท่านโปรดช่วยผู้ศรัทธาอันภักดีของท่านด้วยเถิด เพื่อให้ร่างไร้วิญญาณของฉัน ได้หลับใหลอย่างสงบในอ้อมกอดของท่านตลอดกาล ข้าแต่มารดาแห่งรัตติกาลอันเก่าแก่และธิดาผู้นำพาแสงสว่าง เจ้าแห่งโถงทองคำ Prusmene ผู้น่าหลงใหล! ท่านชี้นำเรือของฉันมานับครั้งไม่ถ้วน อนุญาตให้ฉันนำพาดวงวิญญาณที่ไร้มลทิน ล่องไปยังวังจันทราเหนือหมู่เมฆ ท่านยอมให้มนุษย์หลับใหลในอ้อมแขนอันขาวบริสุทธิ์ของท่าน ท่านยอมให้พวกเขามีความฝันที่เป็นของพวกเขาเองเท่านั้น แต่นี่กลับเป็นค่ำคืนสุดท้าย... การหลับใหลครั้งสุดท้าย บัลลังก์อันเป็นนิรันดร์บนสรวงสวรรค์... ผู้ที่เป็นผู้ริเริ่มท่านนั้น เจ้านายผู้สั่นคลอนโลกเอ๋ย! มันหล่อหลอมโครงกระดูกแห่งปฐพี บัญชาให้ทุกความฝันหวนคืนสู่ผืนดิน และให้ทุกสิ่งที่ไร้ซึ่งความฝันหวนคืนสู่ผืนดิน มันจะใช้ความฝันของมันครอบงำความฝันของมนุษย์ทั้งปวง เพื่อให้มนุษย์ปุถุชนบนโลกอย่างพวกเรา ใช้ชีวิตอันสงบสุขโดยปราศจากความฝันไปชั่วชีวิต ท่ามกลางความเป็นนิรันดร์ที่ไร้ซึ่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ข้าแต่องค์ราชินีผู้เปรื่องปราดและงดงาม ผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง อย่าปล่อยให้ฉันต้องตกไปอยู่ในเงื้อมมือของเจ้านายที่แสนน่ากลัวของฉันเลย! ฉันเคยนำทางดวงวิญญาณที่ปราศจากมลทินให้ท่าน ฉันเคยขับเรือลำใหญ่สีเงินวาววับลำนั้นให้ท่าน ขอท่านโปรดช่วยผู้ศรัทธาอันภักดีของท่านด้วยเถิด เพื่อให้ร่างไร้วิญญาณของฉัน ได้หลับใหลอย่างสงบในอ้อมกอดของท่านตลอดกาล!