จดหมายที่กระจัดกระจาย

จดหมายที่กระจัดกระจาย

ถึงท่าน Alvis: ไม่ได้ทักทายกันเสียนาน ครั้งสุดท้ายที่เขียนจดหมายถึงท่านแบบนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเมื่อหลายร้อยปีก่อนแล้ว ตอนนั้นฉันเคยเขียนจดหมายไปสอบถามเบาะแสของอาจารย์จากท่านด้วยความร้อนใจ หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้รับจดหมายตอบกลับจากท่านอีกเลย... บางทีในสายตาของท่าน ฉันอาจเป็นเพียงคนรุ่นหลังที่อกตัญญู ที่ฉวยโอกาสจากยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปเพื่อไต่เต้าขึ้นมาสู่ตำแหน่งปัจจุบัน หรือบางทีฉันอาจยังคงเป็นญาติร่วมเผ่าพันธุ์ผู้ต่ำต้อยคนเดิมที่ท่านดูถูกเหยียดหยามมาตลอด เป็นคนธรรมดาที่เดินตามหลังศิษย์และศัตรูของท่าน ไม่สามารถเข้าใจความทะเยอทะยานที่แท้จริงของท่านได้ ซึ่งฉันไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ต่อเรื่องพวกนั้น แต่บางทีการทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย อาจเป็นเพียงสัญชาตญาณที่สืบทอดอยู่ในสายเลือดอันน่าสมเพชของเรา แต่อย่างน้อยในจุดนี้ ฉันก็ไม่ได้ทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจที่ท่านมอบให้... พอนึกย้อนกลับไป หากไม่มีการแนะนำจากท่าน บางทีชั่วชีวิตนี้ฉันอาจไม่ได้ออกจากบ้านเกิดที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และยิ่งไม่มีทางได้เข้าร่วม Hvergelmir จนได้พบกับอาจารย์ผู้มีพระคุณที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของฉันไปอย่างสิ้นเชิง แม้ว่านั่นจะไม่ใช่เจตนาที่แท้จริงของท่าน และท่านก็มองว่าฉันเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งมาโดยตลอดก็ตาม แต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็ยังคงรู้สึกซาบซึ้งใจกับเรื่องนี้อยู่ดี... หลายร้อยปีมานี้ ฉันคอยเร่งรัดให้รางรถไฟของ Snezhnaya ทอดยาวออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง ฝ่าพายุและราตรีนิรันดร์ ไปยังดินแดนห่างไกลที่แม้แต่พวกท่านในตอนนั้นก็ยังสุดจะจินตนาการได้ ดินแดนแห่งเงาที่ฉันได้เหยียบย่างเข้าไป เมืองเหล่านั้นที่ไม่เคยถูกเปิดเผยภายใต้ท้องฟ้า อาจจะกว้างไกลยิ่งกว่าที่องค์ Belyi Tsar เคยได้พบเห็นเสียอีก ตลอดการเดินทางนี้ ฉันได้เป็นพยานถึงความฝันนับไม่ถ้วนที่ต้องพังทลายลง และได้รู้จักกับคนแปลกหน้ามากมายที่เดิมทีไม่ได้เป็นของยุคสมัยนี้ จนกระทั่งตัวฉันเองก็ได้ผลาญเวลาที่ควรจะยาวนานกว่านี้ไปจนหมดสิ้น... ตอนนี้ความปรารถนาของฉันได้บรรลุผลแล้ว ชีวิตของฉันก็กำลังจะเดินมาถึงจุดสิ้นสุดด้วยเช่นกัน เรื่องบาดหมางในอดีตทั้งหมดกลายเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญสำหรับฉันอีกต่อไปแล้ว ดังนั้น นี่จะเป็นจดหมายลับฉบับสุดท้ายที่ฉันส่งให้ท่าน และเป็นคำเตือนสุดท้ายที่ฉันมีต่อท่าน... ปล่อยวางเถอะ ปล่อยวางความแค้นเก่า ๆ เหล่านั้นเสีย เฉกเช่นอุดมการณ์อันสูงส่งเหล่านั้น ที่อาจารย์เคยบอกเล่าให้ท่านฟัง พลังแห่งรักนั้นยิ่งใหญ่กว่าความแค้นในใจอันคับแคบของท่านมากนัก เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ที่แสนธรรมดาและต่ำต้อยของท่าน Izmaylov