จดหมายเปื้อนเลือด

จดหมายเปื้อนเลือด

ฉันคือทายาทของโดโมวอยรุ่นแรก ที่ถือกำเนิดขึ้นจากตัวอ่อนที่ถูกสกัดจากเลือดมังกร ฉันไม่เคยเห็นอุดมการณ์อันโชติช่วงที่พวกเขาพูดถึง ทว่าเห็นแต่เพียงความปรารถนาอันต่ำช้าที่ถูกฉาบหน้าด้วยคำโกหกเท่านั้น พวกเขาทำลายบ้านเกิดของเรา และพรากญาติพี่น้องของฉันไป... สิ่งที่พวกเขายัดเยียดให้ฉันมีเพียงความเจ็บปวดและการตกเป็นทาสเท่านั้น แมลงน่าสมเพชที่สูญเสียทุกสิ่งไปนานแล้วเหล่านั้น แม้จะตกต่ำถึงเพียงนี้ แต่ก็มีเพียงยามที่เผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ที่ต่ำต้อยยิ่งกว่าอย่างพวกเราเท่านั้น ถึงจะเผยสีหน้าอันเย่อหยิ่งในวันวานออกมา ความเกลียดชัง... ตั้งแต่นั้นมา ในใจของฉันก็มีแต่ความเกลียดชัง ทุกสิ่งล้วนเป็นไปเพื่อเหยียบย่ำพวกเขาให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าอีกครั้ง ทำให้ครอบครัวของพวกเขาต้องพลัดพราก และให้พวกเขาต้องกล้ำกลืนความทุกข์ระทมที่ฉันเคยลิ้มรส... เดิมทีฉัน...เชื่อมั่นแบบนั้นมาโดยตลอด... ... สรรพเสียงเงียบสงัด ท่ามกลางฟ้าและดินนั้นหลงเหลือเพียงเสียงของ "เขา"... นั่นคือความเกลียดชังล้วน ๆ ไม่ใช่แค่มนุษย์ สิ่งที่ "เขา" เกลียดชังคือทุกสิ่งบนโลกใบนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ทรยศ "เขา" แม้กระทั่งโลกใบนี้ที่ทรยศ "เขา" ก็ด้วย แน่นอนว่ารวมถึงพวกเราด้วย... เราทำไปเพื่ออะไรกันแน่ ถึงได้เดินมาจนถึงทุกวันนี้... ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปนับไม่ถ้วน ท้ายที่สุดแล้วจะไปถึงอนาคตแบบไหนกันแน่นะ... ทำไมความเกลียดชังที่ควรจะลุกโชนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้กลับเหลือแต่เพียงความสับสนและความหวาดกลัว... หรือว่าแม้แต่ความเกลียดชังของฉัน ก็ยังไม่บริสุทธิ์พองั้นเหรอ? บางทีฉันอาจจะตัดสินใจผิดตั้งแต่แรก หรือบางทีฉันน่าจะ...