รายงานการตรวจสอบ ซากของลอร์ดผู้ล้างผลาญ

รายงานการตรวจสอบ ซากของลอร์ดผู้ล้างผลาญ

เนื่องด้วยความต้องการสำหรับการทดลองหลังจากนี้ จึงได้ดำเนินการสแกน และตรวจสอบซากของลอร์ดผู้ล้างผลาญ Asat Pramad (รหัส: ร่างทดลอง γ) เพื่อยืนยันความปลอดภัย และใช้เป็นพื้นฐานในการวิเคราะห์คุณสมบัติที่หลงเหลืออยู่ โดยรายงานการตรวจสอบมีดังต่อไปนี้: 1. รูปลักษณ์ภายนอกของร่างทดลอง γ เป็นลูกเต๋ายี่สิบหน้า ยังไม่พบความสามารถในการแปลงกาย หลังจากแยกออกจากร่างหลักแล้ว มันยังมีจิตสำนึกรับรู้ในระดับหนึ่ง และใช้คำพูดแทรกแซงการทดลองอย่างต่อเนื่องในระหว่างตรวจสอบ เนื่องจากไม่สามารถระบุอวัยวะที่ใช้เปล่งเสียงของร่างทดลองได้ จึงไม่สามารถแทรกแซงพฤติกรรมของมันได้ 2. ร่างทดลองมีความสามารถในการแทรกแซงความเป็นจริงบางอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับ Path "ปิติสุข" อย่างรุนแรง หากเป็นไปตามที่ตัวแทนผู้บังคับขบวนรถไฟ Astral Express กล่าวไว้ ร่างทดลองนี้อาจมีกลไก ที่สร้างความปั่นป่วนต่อความเป็นจริงในวงกว้างได้หลังจากที่มันหมุน เพื่อความปลอดภัย จึงควรดำเนินการยึดมันไว้กับที่ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุการทดลอง นอกจากนี้ ร่างทดลองยังมีความสามารถบางอย่าง ในการแทรกแซงรายงานการตรวจสอบ เช่นแบบนี้ไง น่าสนใจดีใช่มั้ยล่ะ? ซึ่งไม่ทราบหลักการทำงาน ตามระเบียบการจัดการการทดลองของสถาบันวิจัยชีวภาพ บุคลากรคนใดก็ตามที่สัมผัสกับร่างทดลอง γ ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม ควรหลีกเลี่ยงการสื่อสารกับร่างทดลองดังกล่าวให้มากที่สุด ฉันก็แค่ลูกเต๋าที่อยากหาคนคุยฆ่าเวลาเอง ทำไมต้องระแวงกันขนาดนี้ด้วย? ดูสิ ฉันกับเจ้าหนูประภาคารนั่นก็คุยกันถูกคอดีออก ไม่ใช่เหรอ? 3. สสารบางส่วนที่อยู่ในร่างทดลอง มีกระบวนการหมุนเวียนทำลายตัวเองอย่างต่อเนื่อง สันนิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับอิทธิพลของ Path "ทำลายล้าง" หากเปรียบเทียบกับสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ ก็คล้ายกับกระบวนการที่ระบบภูมิคุ้มกัน จดจำเซลล์ที่แข็งแรงผิดพลาดว่าเป็นเชื้อโรค และดำเนินการทำลายมันอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือ มีการค้นพบอาการป่วยที่ตรงกันในระดับสูง จากฐานข้อมูลของสถาบันแห่งปัญญา (หมายเหตุ: ข้อมูลนี้มาจากรายงานโรคทางพันธุกรรมของผู้ป่วยชื่อ Murata Oboro ในช่วงต้นปีปฏิทินที่ 2157) มีชื่อทางวิชาการว่า: คำสาปผุกร่อน ราคาที่ต้องจ่ายเพราะเผลอออกนอกลู่นอกทางนิดหน่อยน่ะ เลือดสีทองแห่งทำลายล้างอยากจะแผดเผาบางสิ่ง บางสิ่งที่มันไม่มีวันเผาทำลายได้ เหมือนกับที่คนรัก ที่ชอบคาดหวังให้ลืมทุกอย่างเกี่ยวกับแฟนเก่านั่นแหละ... อ่า คงไม่ได้เก็บไปคิดจริงจังใช่มั้ยเนี่ย? แค่เปรียบเปรยน่ะ ฉันก็แค่เปรียบเปรยนิดหน่อย อย่าจริงจังนักสิ สิ่งที่ต่างจากเคสผู้ป่วยในบันทึกก็คือ ภายในร่างทดลองมีกลไกการฟื้นฟูบางอย่าง ที่บรรลุความสมดุลเชิงสัมพัทธ์กับการทำลาย เชื้อโรคจะหมุนเวียนกลับไปมาในสองสถานะคือ "ตาย" และ "ฟื้นฟู" เหมือนกับปฏิกิริยานิวเคลียร์ความร้อนขนาดเล็ก ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่า หากกระบวนการนี้ดำเนินต่อไปภายในร่างทดลอง โดยไม่หยุดพักสักวินาที มันจะเป็นความทรมานแบบไหน ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่แตกต่างจากอาการของ Murata Oboro ก็คือ เดิมทีสสารที่ถูกทำลายเหล่านี้ ก็ขัดแย้งกับสสารที่ประกอบเป็นร่างทดลอง γ อยู่แล้ว และเป็น "เชื้อโรค" ที่ควรถูกกำจัดทิ้งอย่างแท้จริง เพราะอะไร? คุณกำลังปล่อยให้มะเร็งที่ไม่ตาย ลุกไหม้อยู่ในร่างกายนะ ใครจะรู้? ก็เหมือนกับก่อนที่ลูกเต๋าจะหยุดหมุนนั่นแหละ ไม่มีใครรู้หรอกว่าสุดท้ายแล้ว มันจะออกหน้าไหน เราทิ้งปมปริศนาไว้ให้เรื่องนี้สักหน่อยก็คงไม่เสียหาย... ... ข้อสรุป: ร่างทดลองไม่มีความผิดปกติ สามารถดำเนินการทดลองในขั้นต่อไปได้