A Star That Lights the Night

เมื่อมองย้อนกลับไปในวัยเด็ก ตอนที่ได้ฟังเรื่องราวการผจญภัยของการ "บุกเบิก" เป็นครั้งแรก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไปกับความลึกลับ และความยิ่งใหญ่ของจักรวาล ด้วยเหตุนี้ เธอจึงหยิบพู่กันขึ้นมา วาดจักรวาลในจินตนาการแรกสุดของตน "ยานดาวหางลำหนึ่ง รางสีเงินเส้นหนึ่ง และผู้บังคับขบวนรถไฟคนหนึ่ง..." "แบบนี้ ก็พอจะมีโอกาสบุกเบิกได้แล้วใช่มั้ยนะ?" ทว่าคำสาปกลับรั้งฝีเท้าเธอ และเตียงผู้ป่วยก็กักขังวัยเยาว์ของเธอ ในวันเวลาที่แสนอ้างว้าง หนังสือที่กองเป็นตั้ง พิมพ์เขียวเครื่องยนต์ที่ระเกะระกะ และสีที่หมดหลอด ล้วนกลายเป็นชีวิตประจำวัน ร่างผอมบางตวัดพู่กัน วาดความฝันที่เธอตั้งตารออย่างประณีต "บางทีในช่วงเวลาที่มีอยู่จำกัด ฉันอาจจะช่วงชิงความเป็นไปได้อื่นๆ เยอะขึ้นก็ได้" "แม้จะเป็นเพียงฝัน แต่ก็ควรค่าแก่การ ถูกจุดประกายด้วยสีสันเช่นกัน" เมื่อดวงดาวเริ่มโคจรอีกครั้ง ในชั่วพริบตา เธอก็ได้เริ่มเดินทางสู่หมู่ดาว พร้อมกับความปรารถนาที่มีร่วมกับเพื่อน จนกลายเป็นตัวเองในความฝัน "การเดินทางแห่งการบุกเบิก ได้เริ่มขึ้นแล้ว ณ เวลานี้" ขบวนรถไฟแล่นอยู่ท่ามกลางจักรวาล ร่องรอยการเดินทางเคียงข้างกัน ของผู้บังคับขบวนรถไฟและพวกพ้อง ได้ก่อตัวเป็นรางสีเงินอันแข็งแกร่ง "มุ่งสู่อนาคตที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวกันเถอะ!"